Home    Conventions    Historie    Links

 

Invasion 01 maart 2008

 

De reden om naar deze conventie te gaan was de aanwezigheid, sinds jaren, van mijn jeugdheld Tom Baker. Mede belangrijk omdat ik inmiddels een sloopflipperkast had, waarbij de translite op folie geprint was in tegenstelling tot vroeger waar de translite een geheel met de kopruit vormde. Sindsdien had ik als doel om de nog levende classic Doctors te laten tekenen en Tom zou de eerste zijn. Dit pakte echter heel anders uit......

Laten we bij het begin beginnen. Ongeveer een week voordat we dat we naar de conventie zouden gaan was ik net terug van een zakenreis in Taiwan. Ongeveer 2 dagen daarna werd ik ziek, een behoorlijke griep, met koorts en alles. Ik was dus niet echt in the mood om te gaan en had me daar min of meer bij neergelegd, jammer van het geld en Tom Baker.... Donderdag's kwamen Bas en Gert-Jan bij mij thuis en samen met mijn vrouw hebben ze me gepusht om toch te gaan.

De volgende dag naar op naar Weeze in duitsland om onze vlucht te halen. We moesten op tijd in Londen zijn, omdat we 's avonds een kaartje hadden voor Spamalot omdat Peter Davison op dat moment de hoofdrol  speelde. Helaas miste ik de afslag naar het vliegveld en waren we al bijna bij Dusseldorf eer we de fout ontdekten. Vlug omgedraaid en hadden we nog maar een uur om het vliegveld te halen. Dan maar met 180km/h over de Duitse autobahn, maar dat hielp niet meer. Tegen de tijd dat we op het vliegveld waren was het al te laat. Gelukkig hadden we allemaal onze creditcard bij ons en was er nog plaats voor de volgende vlucht later die middag en mochten we mee met bijbetaling van 75,-.

Bas en ik bij het vliegveld in Weeze, wachtend op onze vlucht.

Gelukkig drukte het het optimisme niet van mijn medereizigers, maar ik voelde me wel een beetje lullig eronder. Bij deze nogmaals mijn excuses, maar he, ik was ziek...... Eindelijk op onze vlucht en na ca. 3 kwartier waren we op Stansted, het vliegveld ten noorden van Londen. Vervolgens met de trein naar het centrum, de metro in om op de goede plek te komen. Door de drukte raakten we Bas nog heel even kwijt, maar dat duurde gelukkig niet lang. Onvoorstelbaar hoe druk het daar is. Toen nog een eind lopen, met bagage en al. Uiteindelijk kwamen we, te laat weliswaar, bij het Palace Theatre op Shaftsbury avenue. Ik geloof dat we net op tijd waren voor het tweede deel van de voorstelling.

Het kaartje voor Spamalot.

Bas en ik bij het theater.

Even hier opgemerkt; Spamalot was de moeite meer dan waard en hebben we enorm gelachen om deze musical parodie op Monty Python's Holy Grail.

Na de voorstelling richting Barking naar het hotel. Had ik al gezegd dat ik nog ziek was? Na, met de metro, in Barking aangekomen te zijn toch maar een taxi genomen naar het hotel. Nou ja hotel..... Het was meer een zeer goedkope slaapplek, met nauwelijks tot geen extra faciliteiten, zelfs de WC's worden automatisch schoongemaakt, superdunne matrassen en een TV, waar de helft van de zenders niet werkten. Dit hotel ligt wel vlakbij een Tesco en we hebben daar eten gehaald.

De ingang van het Etap hotel.

De volgende dag, de dag van de conventie met de taxi naar  Castle Green, Gale street. En het eerste wat we zien:

Inderdaad een Dalek.

Dit was mijn eerste conventie die door 10th Planet Events was georganiseerd. Binnengekomen al onze bescheiden gekregen en samen met Gert-Jan een coffee club en foto shoot met Tom Baker gekocht. Daar hadden we geluk, want er waren nog maar een paar kaarten beschikbaar voor de coffee club. Het programma doorgekeken en alle handtekeningsessie waren in de middag, wat in mijn ogen niet echt gunstig is gezien de hoeveelheid tickets die uitgegeven waren (1000 bleek achteraf).

De conventie pas

                                  

            Souvenier programmaboekje.              Het programma (klik voor een grotere versie)

 

De plattegrond van de locatie.

Lijstje van last minute extra gasten (klik voor een grotere versie).

Het eerste dat we gedaan hebben is naar de coffee club met Tom Baker. Zeer leuk om te doen, mede omdat Tom honderduit praat en allerlei anecdotes vertelt. Gert-Jan zat direct naast Tom en dat heeft ie gemerkt omdat hij geraakt werd door de ruime hand gebaren van Tom. Na afloop heb ik Tom's hand geschud. Het is beste een imponerende persoonlijkheid. Toch had ik er op de een of andere manier er meer van verwacht, maar achteraf denk ik dat het aan mij gelegen heeft. Maar ik heb Tom Baker ontmoet, FANTASTIC!!

Foto shoot met Tom.

Ik heb maar een stukje van Tom's optreden gezien, veel dezelfde anekdotes als bij de koffie.

Na alle ochtendactiviteiten, was het tijd om in de rij te gaan staan voor de handtekeningen. Dat deden we echter rijkelijk laat en stonden in no-time in een hele lange rij. Maar ja, Tom's handtekening zou dat allemaal goed maken. Probleem was echter dat Tom veel eerder wegging dan op het programma aangegeven stond. Die handtekening zou ik die dag dus niet meer halen!! Om op zijn zachts gezegd was ik nogal pissed off!!! Helemaal naar Engeland met je zieke kop en dan dit.

Maar goed, nog heel veel gasten waar ik een handtekening van wilde. Uiteindelijk had Paul McGann de eer om als eerste de folie van mijn flipperkast te tekenen. Hij wilde al beginnen op het midden van de folie, maar dat heb ik gestopt en hem gevraagd welke van de drie reeds overleden Doctors zijn favoriet was. Hij heeft bij William Hartnell getekend. Ook de handtekeningen van Sophie Aldred en anderen gehaald. Al met al toch een geslaagde dag, die door alle strubbelingen niet snel vergeten zal worden. Terwijl we in de rij stonden kwam Jean Marsh langs en maakte even een praatje om iedereen een hart onder de riem te steken.

De rij voor de handtekeningen, buiten.

De rij voor de handtekeningen, binnen.

Terwijl Bas nog in de rij stond, zijn Gert-Jan en ik naar de tafel van Anneke Wills gegaan. We wisten dat haar moeder Nederlandse was en wilden dus even 'Hallo' zeggen. Het grappige was dat we haar met Anneke aanspraken, de Nederlandse uitspraak welteverstaan, en ze dat heel grappig vond omdat ze normaal alleen de Engelse uitspraak hoort. Nog een tijd staan praten en het eerste deel van haar autobiografie gekocht en laten signeren. Deze ervaring maakte heel veel goed van deze dag!

Gert-Jan met Anneke Wills

   

De autobiografie van Anneke Wills en haar handtekening.

Helaas was dat het einde van deze nogal hectische conventie. Terug naar het hotel en slapen. De volgende dag zijn we Londen ingegaan omdat we nog een halve dag hadden voordat ons vliegtuig vertrok. We zijn naar Forbidden Planet geweest en een bak koffie gedronken bij een cafe in de buurt. Vervolgens terug naar Stansted en weer naar huis.

Rest mij nog om Gert-Jan te bedanken voor het beschikbaar stellen van zijn foto's voor dit verslag.

 

TOP